Begin.. en begin opnieuw » Essie's blogs » Archief Map 11 - December 2010 - Dagje trappen lopen

Archief Map 11 - December 2010 - Dagje trappen lopen

Gepubliceerd op 2 september 2018 22:10

Het was zo’n ontzettend mooi idee..
Samen met je toffe broertje lekker een dagje zwemmen in Duinrell.
Hij pakt vroeg de trein en jullie spreken af op centraal om daarna te sprinten naar de sprinter en dan naar Den Haag.
In Den Haag pakken we de bus.. We hadden geen haast, pretpark was nog niet open want het was nog geen hoogseizoen..
En het zwembad ging om 14 uur open. Dus erg vroeg in Den Haag waar we maar even een rondje bekende gebouwen en misschien nog BN’ers deden.. En warempel Geert Wilders nog tegen het bewaakte lichaam gelopen die broerlief weer miste..
Tja ik ga nu eenmaal niet schreeuwen en wijzen dat de beste man daar loopt..

In de bus de slappelach om niks.. Zoals gewoonlijk.. En bij bijna aankomst van de juiste halte vergeten uit te stappen en dus nog een extra rondje bus door toeristisch Wassenaar.. Daarna een pokke eind lopen en bij aankomst flink twijfelen voor hoe lang we een badenkaart wensten.. 2 uur? 5 uur? 2 zou miss net te kort zijn.. 5 is wel erg lang.. Dus dan maar 5 uur.

Omkleden: speciaal voor deze gelegenheid een badpak gekocht, de geruchten over de glijbanen gelovend wou ik Home-Alone-bikini-drijft-weg-achtige taferelen voorkomen. Giechelend het zwemparadijs in trippelend eerst de boel verkend..
Bleken toch een hoop glijbanen te zijn..
Tot groot vermaak van het duo..
En dus waagden wij onze eerste glijpoging van de dichtstbijzijnde… Geen extreme .. Rustig opbouwen was het advies dat wij ter plekke verzonnen..
Boven gekomen bij de glijbaan had ik toch wel een beetje moeite met ademen.. Trappen op lopen is niet echt mijn sterkste kant .. De tocht naar beneden was wel oké.. Niet bijzonder..
Volgende.. Zou wel ‘ extreme ‘ zijn.. Mooi daar houden wij van .. Tocht naar boven was ook wel extreme maar dat terzijde ..
Naar beneden had ik toch wel af en toe een kriebels in mijn buik of slaakte ik een klein kreetje.. Was wel wat ruiger..beneden aangekomen toch maar even bespreken dat die trappen omhoog wel erg vervelend begonnen te worden ..

Daarna wat familieglijbanen en dobberen in een golfslagbad * doing* ‘ JEEJ , golven! Vervolgens de tweepersoons glijbanen op zwembanden.. Dat was tof… 2 verschillende zelfs .. Maar man… Die trappen op, wat een drama!
Onderweg ingehaald worden door kinderen van 9 is ook niet echt bevorderlijk voor je ego..eerst 5 minuten uithijgen en dan in 30 seconden weer benee..
Daarna maar ff uitrusten met een drankje en wat lekkers..als laatste de 3 meest hoge en snelle glijbanen daar..
De eerste 2 moeten we afwisselen .. Eerst ik de een en broertje de andere ..
Daarna de grote wissel truck..

Die 2 glijbanen baarde mij wat zorgen..
De mensen die daar uitkwamen keken wat bleekjes of zetten het op een hoesten alsof hun leven ervan hing..
Vreemd..
Een glijbaan moet toch leuk zijn? Onderweg naar boven even gestopt om uit te rusten (!) en boven aangekomen staan ruziën wie welke eerst doet..
De mijne was wel heftig..
Eerst een bochtje en daarna wat extreme hobbels naar beneden vervolgens een stuk wat donker is , daar wordt je van links naar rechts geslingerd, letterlijk en figuurlijk want je ziet niks!
Hoop water ingeslikt, nog een laatste rare val naar benee en dan ineens een golf water om je af te remmen.. Proestend en hoestend sleepte ik mijzelf de baan uit..
Broertje had wat rode ogen en zag eruit alsof hij zojuist aan het zuurstof had gezeten .. ‘ “Hoe was die van jou? ‘ vroeg hij… ‘ mwoah wel heftig , zit een donker gedeelte in , raakte ik ff in paniek en verslikte me bijna in het water… Die van jou? ‘
“Tja die was ook wel heftig…”

Eerst even bijkomen in een bubbelbad… Daarna weer de lange tocht naar boven..
Tijdens het wachten op het groene licht kreeg ik toch wel een beetje last van mijn zenuwen .. Ik had geen veiligheidsgordels ofzo..
Alleen mijzelf en mijn nieuwe badpak.. Maar ja , dood gaan we niet dus afzetten maar.. Die bocht ging wel ..
Een licht ‘woehoe’ kon ik wel zenuwachtig uitroepen .. Het moest zogenaamd leuk zijn toch? Daarna kwam ik in een soort vrije val terecht met een hoop water en donkere bochten .. Ik weet er niet meer zoveel van… Was gewoon eng.. Ik hoestte de longen uit mijn lijf .. Dat ding was gewoon gevaarlijk!

De laatste glijbaan was een ramp.. Ik leg even uit wat mij te wachten stond.. Eerst een glijbaan met bochtje, daarna hard naar benee waarna je in een trechter komt met G-krachten op je gezicht, daarna draai je rond in dat ding tot je in een gat het water in valt.. Best leuk.. Boven aangekomen nog maar een keer aan het zuurstof ..
Daar werd mij aanbevolen door 2 jongens om mijn bril af te doen .. Anders zou ik hem kwijtraken .. Allemaal leuk maar dan zie ik niks en weet ik niet waar ik heenga..
En dat weet ik graag anders gaat de ervaring van glijden verloren bij mij…
Daar komt dan bij dat ik hem dan moet vasthouden .. En ik was bang dat ik hem zou loslaten in mijn val .. En dus besloot ik koppig om hem op te houden ..
Glijden was wel oke , de trechter was bizar.. Nog nooit in een glijbaan gezeten waar G krachten je gezicht tegen de baan aandrukken.. Onder de indruk van alles vergat ik te kijken waar ik was en viel vervolgens heel charmant voor het zicht van anderen achterste voren , achterover het gat in … En verloor ik mijn bril.. Gelukkig kon broerlief hem opduiken .. Toch maar besloten dat we naar huis moesten gaan .. Dagje Duinrell was beetje slopend voor de zenuwen .. En je hart!


«